Jesienne spektakle w Teatrze im. Wilama Horzycy

Na deskach Teatru im. Wilama Horzycy w październiku wystawiane będą dwie nowe sztuki (fot. archiwum Teatru im. Wilama Horzycy)

„Udając ofiarę” Olega i Władimira Presniakow w reżyserii Bartosza Zaczykiewicza oraz „Witaj, Dora” Krzysztofa Rekowskiego to dwa najnowsze spektakle sezonu, które podziwiać można w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu.

„Udając ofiarę” to napisana brawurowym językiem tragikomedia nawiązująca do wielkiej tradycji rosyjskiej groteski. Głównym bohaterem sztuki jest dwudziestoparoletni Wala, który po ukończeniu uniwersytetu zatrudnia się w milicji w roli… trupa. Jego osobliwe zajęcie polega na wcielaniu się w role ofiar morderstw podczas przeprowadzanych w ramach śledztwa rekonstrukcji pospolitych zabójstw. Owe groteskowe wizje lokalne nie służą jednak szczegółowemu wyjaśnieniu prawdy, lecz ich celem jest udowodnienie z góry przyjętej tezy: „jako tako klei się i dobra…”. Jednocześnie w dramacie przewijają się liczne pastiszowe analogie do Szekspirowskiego Hamleta: w nie do końca jasnych okolicznościach umiera ojciec Wali, zaś stryj smali cholewki do jego matki. Bracia Presniakow mistrzowsko łączą absurd sytuacji i czarny humor z niebanalnym i przenikliwym spojrzeniem na pozbawiony zasad dzisiejszy świat, w którym nic nie jest takie, jakie być powinno; mieszają liczne gagi z obserwacją ludzkiego wyobcowania i samotności.

„Witaj, Dora” to polska prapremiera utworu Lukasa Bärfussa, szwajcarskiego autora pokolenia czterdziestolatków. Tekst został uznany w 2009 r. przez Theater heute za sztukę roku. Młodą dziewczynę, Dorę uznano za chorą. Od dzieciństwa podawano jej silne leki. Teraz, na prośbę matki, leki zostały odstawione. Dora, niczym współczesny Kaspar Hauser, gwałtownie poznaje otaczający ją świat – a jednocześnie działa na ów świat jak specyficzne lustro, które wyzwala złożony obraz naszej rzeczywistości. Jej niewinność i naiwność są jej największą siłą, ale fizycznie jest już dojrzałą, zmysłową kobietą. Odkrywa własną seksualność.

Czy najbliżsi będą tolerować jej potrzeby? Czy powinna istnieć granica tolerancji? Barfuss nie ocenia sytuacji i postaci. Poprzez umowność i skrót próbuje odejść od realizmu, tworząc wnikliwą metaforę współczesności. Matka mówi o Dorze, że jest o włos oddalona od naszego świata. A może to Dora żyje naprawdę, a społeczeństwo wokół jest o włos. „To jedna z najbardziej interesujących, ale i najdziwniejszych istot, jakie ostatnio pojawiły się na scenie” (Jürgen Berger, „Süddeutsche Zeitung”).

(informacja prasowa Teatru im. Wilama Horzycy)

„Udając ofiarę”

20.10. niedziela, godz. 19.00 – PREMIERA
22.10. wtorek, godz. 19.00 – STUDENCKI WTOREK
23.10. środa, godz. 19.00
24.10. czwartek, godz. 19.00
25.10. pi¹tek, godz. 19.00
26.10. sobota, godz. 19.00

„Witaj, Dora”

27.10. niedziela, godz. 19.00 – PRAPREMIERA POLSKA
29.10. wtorek, godz. 19.00 – STUDENCKI WTOREK
30.10. środa, godz. 19.00
31.10. czwartek, godz. 19.00
03.11. niedziela, godz. 19.00
05.11. wtorek, godz. 19.00
06.11. środa, godz. 19.00