Martwy nietoperz na Skarpie – komunikat Powiatowego Lekarza Weterynarii

Martwego nietoperza znaleziono w lasku na Skarpie (fot. sxc.hu)

W lasku na Skarpie w Toruniu znaleziono martwego nietoperza, zarażonego wścieklizną – informuje Radio PiK. Powiatowy Inspektorat Weterynarii i Toruńskie Centrum Zarządzania Kryzysowego nie wydały jeszcze oświadczenia. Prawdopodobnie nastąpi to jutro.

W miejscu znalezienia ssaka wyznaczono strefę kontrolną. Jak informują służby, które zajmują się badaniem tej sprawy, nie mamy powodów do obaw. Około 5 proc. populacji nietoperzy jest nosicielami wirusa wścieklizny. Z tego powodu zalecają jednak zachować szczególną ostrożność. Apel skierowany jest szczególnie do osób posiadających psy i koty.

[Aktualizacja]

Komunikat Powiatowego Lekarza Weterynarii w Toruniu w związku ze stwierdzeniem wścieklizny u nietoperza.

6 maja 2014r. w badaniu laboratoryjnym przeprowadzonym przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w Bydgoszczy stwierdzono wściekliznę u nietoperza. Martwy nietoperz został znaleziony na balkonie budynku mieszkalnego, znajdującego się na osiedlu „Na Skarpie” w Toruniu.

1. Informacje o chorobie

Wścieklizna jest chorobą zakaźną, wywoływaną przez wirus atakujący ośrodkowy układ nerwowy i kończy się zawsze śmiercią. Na zakażenie wirusem wścieklizny wrażliwe są wszystkie zwierzęta stałocieplne, a także człowiek. Do zakażenia dochodzi zazwyczaj w skutek pogryzienia przez chore zwierzę, poprzez uszkodzoną skórę lub błony śluzowe, ponieważ wirus znajduje się w ślinie chorego zwierzęcia.

Wirus wścieklizny wykazuje dużą odporność na działanie czynników fizycznych i chemicznych oraz na gnicie. W rozkładających się zwłokach zachowuje zakaźność do kilku tygodni, a w powierzchniowych warstwach ziemi, przez 2-3 miesiące. Jest wrażliwy na działanie większości środków dezynfekcyjnych.

2. Informacje o zwierzętach.

Zamieszkiwanie nietoperzy w pobliżu siedlisk ludzkich, lasów i parków w okolicach zabudowań, a nawet bytowanie w szczelinach znajdujących się w budynkach mieszkalnych jest zjawiskiem naturalnym. Krążenie wirusa wścieklizny w środowisku podtrzymywane jest przez zwierzęta różnych gatunków, które mogą stanowić zarówno wektor, jak i rezerwuar wirusa wścieklizny.

Nietoperze, jak inne ssaki dziko żyjące są zwierzętami wrażliwymi na zakażenie wirusem wścieklizny ale ryzyko transmisji zarazka tj. przenoszenia wirusa między zwierzętami wg. doniesień naukowych jest niewielkie. Występowanie wścieklizny stwierdzono zaledwie u trzech spośród 25 gatunków nietoperzy występujących w Polsce. Podaje się, że mniej niż 5% przebadanych w Polsce w ostatnich latach nietoperzy padłych i podejrzanych, było zarażonych wścieklizną, co stanowi poniżej 1% populacji naturalnie żyjących zwierząt. Wszystkie nietoperze żyjące w Europie są owadożerne. Nietoperze są ssakami prawnie chronionymi. Należy podkreślić, że nawet chore nietoperze nie wykazują agresji i nie dążą do kontaktu z człowiekiem lub innymi zwierzętami.

3. Nakazy i zakazy oraz zasady postępowania w obszarze zagrożonym.

Zgodnie z ustawą z 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt,wścieklizna jest chorobą podlegającą obowiązkowi zwalczania. Nakłada to na Inspekcję Weterynaryjną obowiązek podjęcia działań zmierzających do ograniczenia możliwości rozprzestrzeniania się choroby, zakażenia ludzi oraz zwierząt. W związku z tym, w drodze rozporządzenia powiatowego lekarza weterynarii – aktu prawa miejscowego, został wyznaczony obszar zagrożony, na którym zostały wprowadzone zakazy i nakazy.Rozporządzenie zostało podane do publicznej wiadomości.

W obrębie obszaru zagrożonego:

  • należy unikać kontaktów ze zwierzętami dziko żyjącymi,
  • nie dotykać zwierząt chorych łub padłych. W przypadku znalezienia na terenie obszaru zagrożonego martwego nietoperza lub innego zwierzęcia, stałocieplnego należy powiadomić o tym fakcie straż miejską lub Inspekcję Weterynaryjną,
  • psy powinny być wyprowadzane w kagańcu i na smyczy,
  • koty nie powinny być swobodnie wypuszczane z domów,
  • bezwzględnie należy dopełnić obowiązku szczepienia psów przeciw wściekanie.

Zaleca się również szczepienie kotów, szczególnie tych, które maja możliwość wychodzenia z domu.

Należy podkreślić, że stwierdzenie obecności wirusa wścieklizny u zwierzęcia dzikiego, jakim jest nietoperz nie jest sytuacją wyjątkową. Zwierzę to, podobnie jak inne zwierzęta wolno żyjące może być rezerwuarem tego wirusa. Wścieklizna jest chorobą o zasięgu globalnym, występuje na całym świecie. Jednak jako choroba śmiertelnie groźna dla ludzi, wymaga rozważnego zachowania ze strony człowieka, przebywającego na co dzień w środowisku, w którym obecne są również zwierzęta.

Dla skutecznego ograniczenia możliwości rozprzestrzeniania się choroby, zakażenia ludzi oraz zwierząt, ważne jest zapewnienie spokoju i porządku na terenie obszaru zagrożonego oraz przestrzegania obowiązujących w tym obszarze zakazów i nakazów.

Dorota Stankiewicz

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Toruniu

 

Rozporządzenie nr 1/2014 Powiatowego Lekarza Weterynarii w Toruniu z dnia 7 maja 2014r. w sprawie określenia obszaru zagrożonego wystąpieniem wścieklizny, sposobu oznakowania tego obszaru oraz nakazów i zakazów obowiązujących na tym obszarze.

Na podstawie art. 41 i 45 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 litera b, pkt 10 oraz ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 213 poz. 1342 z późniejszymi zmianami), art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2009r. Nr 31 poz. 206 z późniejszymi zmianami), w związku ze stwierdzeniem w badaniu laboratoryjnym wścieklizny u nietoperza, zarządza się co następuje:

§1

Za obszar zagrożony wścieklizną zwany dalej obszarem zagrożonym uznaje się teren mieszczący się w granicach miasta Torunia, który obejmuje następujące osiedla mieszkaniowe: Na Skarpie, Bielawy-Grębocin, Osiedle Nasze, Nad Strugą, „Abisynia”, Kaszczorek oraz kompleksy leśne – tzw. las Bielawski.

Obszar o którym mowa w ust. 1 określa się granicami;

Punkt początkowy:

Rondo Sybiraków – skrzyżowanie ulicy Szosa Lubicka i ulicy Przy Skarpie.

Przebieg granicy obszaru od punktu początkowego:

a)        w kierunku północno-wschodnim od Ronda Sybiraków, wzdłuż ulicy Szosa Lubicka do skrzyżowania z ulicą Ligi Polskiej i Olsztyńską,

b)       dalej ulicą Olsztyńską w kierunku północnym, do granicy administracyjnej Miasta Torunia,

c)        następnie w kierunku południowo-wschodnim i południowym wzdłuż granic administracyjnych miasta do brzegu rzeki Drwęcy,

d)       dalej w kierunku zachodnim, wzdłuż rzeki Drwęcy do ulicy Turystycznej,

e)        następnie w kierunku północno- zachodnim wzdłuż ulicy Turystycznej do ulicy Przy Skarpie,

f)        dalej w kierunku północno- zachodnim ulicą Przy Skarpie do punktu początkowego tj. Ronda Sybiraków.

§2

Na obszarze, o którym mowa w § 1 zakazuje się organizowania targów, wystaw, pokazów i konkursów z udziałem zwierząt.

§3

Na obszarze, o którym mowa w § 1 nakazuje się :

  1.  trzymanie psów na uwięzi, a kotów w zamknięciu,
  2.  oznakowanie obszaru zagrożonego wścieklizną poprzez umieszczenie plakatów ostrzegawczych z trwałym i widocznym napisem: „UWAGA! ZAGROŻENIE WŚCIEKLIZNĄ” oraz powiadomienie ludności o zakazach i nakazach wynikających z niniejszego rozporządzenia w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie,
  3.  informacje, o których mowa w ust. 2 należy umieścić na granicach całego obszaru zagrożonego,
  4.  wzmożone kontrole celem skutecznego egzekwowania obowiązku wyprowadzania psów na smyczy wraz z kontrolą zaświadczeń szczepienia psów przeciwko wściekliźnie,
  5.  w przypadku znalezienia martwego nietoperza lub innego zwierzęcia stałocieplnego, należy o tym fakcie powiadomić Straż Miejską lub Inspekcję Weterynaryjną.

§4

Zakazy i nakazy wymienione w §2 i §3 obowiązują mieszkańców i osoby przebywające czasowo na terenie określonym w §1 do czasu uchylenia rozporządzenia.

§5

Rozporządzenie wykonuje Prezydent Miasta Torunia.

§6

Rozporządzenie podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

§7

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem podania go do publicznej wiadomości.